Türküm, doğruyum, yapışkanım!

Unutmadan; dinlerken gözlerine bakmalısın karşındakinin. Samimi olduğunu ve anlatılanla ilgilendiğini hissettirmelisin, dinlemek sadece duymak değildir. Peki ben neden seviyorum dinlemeyi? Başkasının derdi beni neden ilgilendirsin? Neden zamanımı bir başkasının hayatında olup bitenleri dinleyerek harcayayım? O zamanı kendimi dinleyerek, kendimi anlamaya çalışarak, hayatıma yön vermek için çeşitli kararlar vermeye çalışarak ve kendimi geliştirmeye çalışarak değerlendirsem daha iyi olmaz mı? Evet, işte amaç bu; kendi adıma faydalı işler yapmak. Öğrenmek, düşünmek, anlamak. Doğrular tecrübenin, tecrübe ise yanlışların eseridir. Kendi hayatımı yaşarken yaptığım yanlışlar tecrübeye ve zamanla doğrulara dönüşüyor. Doğru orantı kuralım; ne kadar çok yanlış yaparsan o kadar çok tecrüben ve o kadar çok doğrun olur. Tecrübe hırsızlığı bu noktada başlıyor. Yanlışları çoğaltmanın yolu bizzat yanlış yapmaktan değil, diğer insanların yanlışlarını da öğrenmekten geçiyor. Dinlemek... Onların tecrübelerini böyle çalıyorsun ve doğrularını arttırıyorsun. Başkasının derdi işte bu yüzden beni ilgilendiriyor. Bunun yanında, bana hiç faydası olmayacak dertlerini ise seni sevdiğim için dinliyorum, ve beni sevmen için.

Bunun üzerine dinlemeyenleri mahmut ablaya havale ediyorum.

Dinlemeyi bilmeyenler için işitme cihazı, bzzt...

İtina ile kulak da yıkarız belki!

• Bu başlık ile ilgili diğer yazılar:

• Bu başlık ile ilgili başka başlık bulunmamaktadır.